Once we’d caught up on sleep in a lovely little bed and warmed up properly again, An and Leon welcomed us with a big hug. Even though they’re just working hard during the day, of course we had to admire the car for a moment. That we’re completely smitten with the car should be clear by now. But being able to share that is always a joy. The enthusiasm with which An and Leon walked around the car was infectious, and it makes you realise all over again what a cool thing we’re actually doing.
When we got back up to the flat, Bodhi and I were straight away invited to go out on a date that evening. That choice was quickly made! While the working ones among us had to carry on, Bodhi and I went to a coffee place round the corner to keep going on our website. We wanted to dot a few more i’s before we shared it with family and friends. That evening we got to test right away whether our creation would go down well with our fans, and I dare say with certainty that it did! Later that evening I even “caught” Leon having another sneaky look at the site.
Since we weren’t busy covering distance, looking for a supermarket and a place to sleep, or cooking our food during the day, we had loads of time. So we’d come up with the idea of shooting a few little videos for the socials. An had recommended a nice spot nearby where we could film: Cala Llonga. When we’d almost arrived, we realised that if we wanted to film, we’d have to wash the car first. You guessed it… the car wash is next to the flat. Luckily it isn’t very far, but the fact that you have to drive straight back to where you came from is annoying. But anyway: back we went, car washed, and off towards Cala Llonga again. We’d found a nice off-road track we could drive up for a good view.
When we got to the top, we saw our “clean” car standing in the sun… it was anything but clean. It looked as if we’d sprayed wax on it and hadn’t rinsed it off. “But I really did use the last button. Didn’t I?” We started to have our doubts after all: maybe the Spanish buttons had made us pick the wrong one. “The way it looks now, we can’t show ourselves on video, so we have to go back.” So yes, off we went again. I’ll try not to go on about this for too long, but we did this little routine another 4 times… it just kept sticking. In the end we went over the whole car once more by hand, with water and a cloth, and only then was the problem solved. In the meantime our window of time had passed. Final score: a clean car, no videos.
From the moment we arrived until the moment we left again, we were completely pampered and got to tag along with An and Leon’s days. Lovely dinners out where we chatted the whole evening away, movie night on the sofa, watching F1 with pizza, a wander round town, enjoying a beautiful sunset, and a little dance at the hippie market… a bit of everything, but above all a lot of good times. We enjoyed it enormously, and we’re really glad we got to see each other before we carried on with our trip. It does take some adjusting now that we have to look after ourselves again… but we’re really looking forward to that too!
Nadat we hadden bijgeslapen in een heerlijk bedje en weer lekker waren opgewarmd, werden we met een dikke knuffel ontvangen door An en Leon. Ook al zijn ze overdag gewoon hard aan het werk, we moesten natuurlijk even de auto bewonderen. Dat wij helemaal weg zijn van de auto, dat mag duidelijk zijn. Maar om dat dan ook te kunnen delen, is altijd een genot. Het enthousiasme waarmee An en Leon om de auto heen liepen, werkte aanstekelijk en laat je toch weer opnieuw beseffen wat voor iets vets we eigenlijk aan het doen zijn.
Toen we weer boven kwamen in het appartement, werden Bodhi en ik gelijk meegevraagd om die avond op date te gaan. Die keuze was snel gemaakt! Terwijl de werkenden onder ons weer verder moesten, gingen Bodhi en ik naar een koffietentje om de hoek om daar verder te gaan met onze website. We wilden nog even wat puntjes op de i zetten, voordat we het gingen delen met familie en vrienden. In de avond hebben we gelijk kunnen testen of onze creatie zou aanslaan bij onze fans, en ik durf wel met zekerheid te zeggen dat dat het geval was! Ik heb namelijk zelfs later die avond Leon “betrapt” terwijl hij nog even zat te koekeloeren op de site.
Aangezien we overdag niet bezig waren met afstand afleggen, het zoeken naar een supermarkt en een slaapplek en het bereiden van ons eten, hadden we heel veel tijd. Dus we hadden bedacht om wat videootjes op te nemen voor de socials. An had ons een mooi plekje in de buurt geadviseerd waar we konden filmen: Cala Llonga. Toen we bijna waren gearriveerd, bedachten we dat als we wilden filmen, we wel eerst even de auto moesten wassen. Je raadt het al… de wasbox is naast het appartement. Gelukkig is het niet heel ver, maar het feit dat je weer precies terug moet rijden naar waar je vandaan kwam, is irritant. Maar goed: wij terug, auto gewassen en weer richting Cala Llonga. We hadden een mooi offroadpad gevonden waar we omhoog konden rijden voor een mooi uitzicht.
Toen we boven waren aangekomen, zagen we onze “schone” auto in de zon staan… die was allesbehalve schoon. Het leek alsof we er wax op hadden gespoten en dat niet hadden afgespoeld. “Maar ik heb wel echt de laatste knop gebruikt. Toch?” We begonnen toch te twijfelen: misschien dat we door de Spaanse knoppen dan toch de verkeerde hadden gekozen. “Zoals hij er nu bij staat, kunnen we ons niet vertonen op de video, dus we moeten terug.” Dus ja, daar gingen we weer. Ik zal proberen hier niet te lang over door te gaan, maar dit riedeltje hebben we nog 4x gedaan… het bleef er maar op zitten. Uiteindelijk hebben we met de hand, met water en een doekje, de hele auto nog een keertje nagetrokken, en toen pas was het probleem opgelost. Ondertussen was onze window aan tijd verstreken. Eindstand: wel een schone auto, geen video’s.
Vanaf het moment dat we zijn aangekomen tot het moment dat we weer vertrokken, zijn we volledig in de watten gelegd en mochten we lekker meedraaien met de dagen van An en Leon. Heerlijk uit eten, waarbij we de hele avond volkletsten, movienight op de bank, F1 kijken met pizza, rondje door de stad, genieten van een mooie zonsondergang en een dansje wagen op de hippiemarkt… van alles wat, maar vooral heel veel gezelligheid. We hebben er onwijs van genoten en zijn erg blij dat we elkaar nog hebben kunnen zien, voordat we onze reis gingen vervolgen. Het is wel weer even schakelen nu we weer voor onszelf moeten zorgen… maar ook daar hebben we heel veel zin in!
Después de recuperar sueño en una camita estupenda y de entrar por fin en calor, An y Leon nos recibieron con un abrazo enorme. Aunque durante el día están trabajando a tope, por supuesto tuvimos que pararnos a admirar el coche. Que nosotros estamos locos por el coche ya ha quedado claro. Pero poder compartirlo siempre es un placer. El entusiasmo con el que An y Leon daban vueltas alrededor del coche era contagioso, y te hace darte cuenta otra vez de lo guay que es lo que estamos haciendo.
Cuando volvimos a subir al piso, a Bodhi y a mí nos invitaron enseguida a salir de cita esa noche. ¡La decisión no costó nada! Mientras los que trabajaban tenían que seguir con lo suyo, Bodhi y yo nos fuimos a una cafetería a la vuelta de la esquina para seguir con nuestra web. Queríamos rematar unos cuantos detalles antes de compartirla con la familia y los amigos. Esa misma noche pudimos comprobar si nuestra creación iba a gustar a nuestros fans, ¡y me atrevo a decir con total seguridad que sí! Es más, esa noche, más tarde, hasta “pillé” a Leon cotilleando otra vez la web.
Como durante el día no teníamos que hacer kilómetros, ni buscar un supermercado y un sitio para dormir, ni prepararnos la comida, teníamos muchísimo tiempo. Así que se nos ocurrió grabar unos vídeos para las redes. An nos había recomendado un sitio bonito cerca donde podíamos grabar: Cala Llonga. Cuando ya casi habíamos llegado, caímos en que si queríamos grabar, primero teníamos que lavar el coche. Ya te lo imaginas… el lavadero está al lado del piso. Por suerte no está muy lejos, pero tener que volver justo al sitio del que acabas de salir es un fastidio. Pero bueno: vuelta para atrás, coche lavado y otra vez rumbo a Cala Llonga. Habíamos encontrado una pista todoterreno muy chula por la que podíamos subir para tener buenas vistas.
Cuando llegamos arriba, vimos nuestro coche “limpio” al sol… y de limpio no tenía nada. Parecía que le habíamos echado cera y no la habíamos aclarado. “Pero de verdad que usé el último botón. ¿No?” Empezamos a dudar: a lo mejor, con los botones en español, nos habíamos equivocado. “Tal como está ahora no podemos salir en el vídeo, así que hay que volver.” Así que sí, allá que fuimos otra vez. Intentaré no enrollarme mucho con esto, pero repetimos la jugada 4 veces más… y aquello seguía sin irse. Al final repasamos el coche entero otra vez a mano, con agua y un trapo, y solo entonces se solucionó el problema. Mientras tanto, se nos había pasado el momento. Resultado final: coche limpio, cero vídeos.
Desde el momento en que llegamos hasta que nos fuimos, nos trataron a cuerpo de rey y pudimos apuntarnos al día a día de An y Leon. Cenas estupendas fuera en las que nos pasamos la noche entera de charla, noche de peli en el sofá, F1 con pizza, una vuelta por la ciudad, disfrutar de una puesta de sol preciosa y echarnos un bailecito en el mercadillo hippie… un poco de todo, pero sobre todo muy buen rollo. Lo disfrutamos muchísimo y nos alegramos un montón de habernos podido ver antes de seguir con nuestro viaje. Ahora toca volver a cambiar el chip, que otra vez nos tenemos que apañar solos… ¡pero también tenemos muchísimas ganas!